Eduard Rekker.nl

Wat was het een drama gisteren…

Balen dat we het weer niet geflikt hebben

Drie volledige dagen is (nog steeds) te kort voor Rome, maar je krijgt wel een goed inzicht in dit letterlijk ‘stedelijke’ museum.

Maandagochtend vertrokken we vroeg, erg vroeg… 5 uur zou ik bij Gerda zijn, zodat we rond 20 over 7 in het Duitse Weeze konden zijn. Vanaf daar vertrok het Ryanair vliegtuig naar Ciampino, Rome. Uiteraard ging dat als de gesmeerde bliksem, slechts een paar filetjes (bij Nijmegen bijvoorbeeld) deden ons enkele minuten vertragen.

Gerda was op het vliegveld er stellig van overtuigd dat je zowel een gewone koffer alsook een rugtas mee mocht hebben. In feite had dat ook wel gekund. Gerda stapte vol overtuiging langs de controleur die er blijkbaar geen erg in had dat Gerda twee tassen (trolley plus rugtas) meedroeg. Toen ik eenmaal wilde passeren was ik wel het ‘bokje’, mijn net nieuw aangeschafte cameratas diende wel in de andere koffer geplaatst te worden. Iedereen begrijpt natuurlijk wel dat het achterlaten van een EOS 7D op vliegveld Weeze geen optie is, dus werd het voor ons beiden proppen.

Even later stonden wij bij zo’n scanapparaat voor al onze bezittingen. De Duitse vrouw vroeg mij in het Nederlands met zwaar accent de vraag: ‘Hebt u ook vloeistoffen bij u?’ Ik kon me eigenlijk niet echt meer bedenken dat ik meer bij me had dan enige vorm van tandpasta in een tube. Toen ik dat dan ook antwoordde moest ik het ook bewijzen. Het deed blijken dat er naast tandpasta ook nog deo (is dat vloeistof?), scheerschuim, gezichtsgel (het was een cadeautje) en zelfs twee tubes tandpasta in zaten. Ik had dus duidelijk mijn hand overspeeld. Dat bleek nog maar eens toen ik door het poortje ging en mevrouw 2 mijn tas ging inspecteren. Wederom dezelfde vraag, wederom hetzelfde antwoord. Daarna viste de vrouw zo nog 250 milliliter sun blocker uit mijn tas die daarna linea recta in een afvalbak belandde. Zo was ik dus na een paar uren al aardig berooid.

Om nog even aan te geven dat ik er sowieso niet met mijn hoofd bij was: ik vergat nog ergens mijn paspoort… Tijdens het ‘insealen’ van mijn gezichtscremes en scheerschuimen legde ik mijn paspoort (inclusief ticket) op een of ander schap met parfums. Toen we lekker languit in de gate lagen kwam ik er in eens achter dat ze me niet in het vliegtuig zouden laten zonder paspoort… Oeps. Keihard gerend en hij lag nog gewoon op de (S. Oliver) parfums…

De vliegreis was in feite niets meer dan een formaliteit die zo’n beetje eindigde met het bekende Ryanair trompetje op het einde.

Op Ciampino, Rome was het overigens echt ideaal. We hadden (uiteraard) geen bagage in het bagageruim ingecheckt, dus na een hoognodige plaspauze konden we zo onze weg vervolgen. Vanaf Ciampino was het al snel duidelijk dat je voor een prikje (lees: 3,90 euro) naar hoofdstation Termini midden in Rome kon/kan komen. Zo stonden we al snel in hartje Rome, na een 45 minuten durende busreis.

Het Bed & Breakfast van de, voor mij, al enigszins bekende Victoria lag in feite naast het station en we waren er op het afgesproken tijdstip: 14 uur. Ook Victoria kwam toen al snel opdagen, waarna we naar haar nieuwe B&B toelopen: Nuovo Principe, in de straat er naast. We kregen een prachtige kamer toebedeeld met al het nodige, waaronder een airco. Victoria deed precies zoals beschreven in de reisgids van de ANWB (van Caterina Mesina): ‘In de omgang wordt, zelfs als de ontmoeting een zakelijke achtergrond heeft, eerst uitvoerig gekletst. Daarna snijdt men pas het eigenlijke onderwerp aan.’ Ja, zo ging dat nu dus ook, maar dan in een soort Italiaans/Engels dat niet altijd te verstaan was… Maar ze legde allemaal dingen uit over bezienswaardigheden, Roma Passen etc. Ik vond het wel apart dat ze het ook had over ‘City Shopping’, tsja… ik kom niet naar Rome om te shoppen?’ Pas later begreep ik dat ze zei: ‘Sixteen Chapel’…..

In feite hebben we de eerste dag weinig gezien omdat ik eigenlijk best wel moe was en een middagdutje gedaan heb. Daarna zijn we wezen eten bij een restaurantje naast een grote weg. Door een paar plantenbakken had je al snel het idee in een weeldige tuin te zijn, maar de uitlaatgassen brachten je toch wel terug in de echte habitat. De pizza was erg (a Napoletana) lekker en de witte (doordrink)wijn ging er ook goed in. De serveerster was erg op de verkooptour en we gingen daar maar al te graag in mee. Zo kregen we bijvoorbeeld nog een ‘Limoncello’ voorgeschoteld als toetje. Not my cup of tea, maar Gerda smulde er gretig van en overwoog zelfs nog een fles van die likeurbende te kopen. (Nee, ik houd niet van zoetigheid). Daarna als een blok in slaap gevallen in een nog vrij koel appartement (aircootje aan) terwijl het buiten nog 30 celsius was.

Rome dag 2:

Vroeg opstaan was het devies voor dag 2. Je bent natuurlijk niet iedere dag in Rome dus gingen we vroeg op. Volgens Victoria van het B&B is het vroeg opstaan ook erg belangrijk, anders sta je overal in de rij. Maar goed, dat stonden we nu ook en wel bij de Musei del Vaticani. Wie naar Rome gaat kan eigenlijk niet om het katholieke Vaticaanstad heen, ook al ben je geen katholiek (zoals ik). Vaticaanstad is een apart landje met zelfs een eigen legertje, dat is dan weer de Zwitserse garde (die er meer uitzien als een carnavals-act, maar dat terzijde).

Van Rome Dag 2

10 uur scherp stonden we in de rij die ons honderden meters scheidde van de ingang van de Musei del Vaticani. In het begin stonden we in de hete zon te bakken, verkopers (van vooral Indiase komaf) probeerden ons paraplu’s aan te smeren en koude flesjes water. Langs de rij tierde ook een welige handel van speciale toegang met ‘tourguide’, zodat je direct door kon lopen. Ook hier zijn we niet op ingegaan, stoïcijns wachtten we op onze beurt. Na een uur mochten we dan eindelijk voet zetten op grond van Vaticaanstad en het museum.

Van Rome Dag 2

Eenmaal binnen konden we direct € 15,= betalen en doorlopen. Zonder ‘guide’ begonnen we aan de Musei del Vaticani. Er passeerden mij kunstwerken waarvan ik 4 jaar geleden nog geweten had wat het was, maar ik was het nu kwijt… het was echt een traditioneel spelletje van klokken die luiden en dat er dan ergens nog klepels hangen. Kijk naar de volgende kunstwerken en zeg mij alsjeblieft welke het ook alweer zijn, en welke maker…

Van Rome Dag 2

Hét kunstwerk van de Musei del Vaticani is uiteraard ‘Creation of Adam‘ van Michelangelo (kijk, die wist ik nog wel ). Een fresco die echt adembenemend is. Ik had ‘m vaak in boekjes gezien en bestudeerd, but there goes really nothing above the real thing. Op een gegeven moment passeerden mij (en wellicht ons) zoveel kunstwerken dat de relativiteitstheorie begon op te treden. De één is nog mooier dan de andere en zo krijg je al snel een cynische houding tegen over al die kunst. Vooral als het ook nog een keer 30+ graden is. Maar ik ben wel blij dat ik zoveel heb kunnen zien. De musei del Vaticani eindigen trouwens met de befaamde trappen.

Van Rome Dag 2

Vanuit de Musei gingen we naar het alom (vooral bij katholieken) bekende St. Pietersplein. Het zag er allemaal erg indrukwekkend uit, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat een katholiek hier meer gevoel bij heeft. Ik vond het wel interessant, maar een soort van heilig gevoel kon ik er niet bij opwekken, dat heb je met zo’n protestantse (en calvinistische) opvoeding. Al die tierelantijn zijn geloof ik aan mij (zo af en toe) minder besteed. But still… een historische plek.

Van Rome Dag 2

Na al deze bezienswaardigheden hadden we beide er aardig de put uit. Overdonderd door de pracht en praal van het Katholicisme begaven we ons meer richting het centrum. We gingen maar eens op zoek naar de kroeg waar de Vereniging voor Nederlanders in Rome een kijk avond organiseerde voor alle oranje fans in Rome. Die vonden we al snel aan een grote straat. Daarna zijn we, zoals ook al in de reisgids stond, op zoek gegaan naar de Piazza (pleinen) waar de Romeinen chillen. Volgens de reisgids  komen Romeinen (inwoners van Rome immers) graag bij elkaar op Piazza en drinken daar dan matig alcohol (ja, zegt de reisgids van de ANWB). Dronken zijn is niet cool in Rome.

Van Rome Dag 2

De foto hierboven is Gerda op de Piazza del Fiori, als ik het goed heb. Ook een mooi plein. Het grappige/leuke/interessante/fijne/dorstlessende is… dat ze rond die Piazza altijd kraantjes met water hebben waar drinkwater uitkomt. Echt heerlijk verfrissend en handig om je ‘bottiglia d’aqua’ mee te hervullen, of om je voeten mee te wassen of wat je ook maar wil. Rome is wat dat betreft ook weer erg toeristvriendelijk. Zo hoef je niet bij iedere duur winkeltje koud water te halen.
We hebben ook nog een heel tijdje op een rustigere Piazza gezeten, achter Piazza del Fiori, gewoon lekker rustig met een zak nootjes. Lekker kijken naar de Romeinen die voorbij komen, Policia Municipale die bekeuringen uitdelen observeren, relaxende Romeinen bekijken, fotootjes maken van onoplettende vrouwtjes die op anderen wachten…

Van Rome Dag 2

Uiteindelijk hebben we nog een drankje gedaan op de Piazza dei Fiori en daarna zijn we afgezakt naar de Bull Dog Inn aan de Via del Emanuele Vitorio II, waar dus die kijkavond van die Nederlandse vereniging werd georganiseerd.

Van Rome Dag 2

Rome dag 3:

Ook op dag 3 moest ik van Gerda vroeg opstaan, het was niet anders… Vandaag gingen we namelijk op bezoek bij het Colosseum. In feite is die grote kolos, dat het Colosseum is, één van de grootste toeristische attracties in de hoofdstad van Italië. Het mooie is dat het Colosseum naast het ‘oude’ Rome ligt, waar veel oude paleizen te zien zijn van oude Romeinse heersers. Als je dan ook nog eens illegaal met een Schotse gids meeloopt, komt het altijd goed

Wederom moesten we deze ochtend in een rij staan. Ook nu werden we weer geattendeerd op aanbiedingen met tourguides, die native American spreken en die voor een prikje in kleine groepen ons het Colosseum zouden laten zien. Dan zouden we wederom weer zo door kunnen lopen, zonder in een rij te staan. Ik twijfelde deze keer meer dan de tweede dag… Maar we kozen toch voor (in mijn geval) onge-’guide’ tour door het amfitheater dat reeds voor ons opgedoemd was. Tsja en zo lang stonden we ook niet in de rij. Over het Colosseum kan ik verder kort zijn. Het is erg impressive maar bij 35 graden ook wel iets heet. Het is niet zo uitgebreid als bijvoorbeeld de Musei del Vaticani. Het Colosseum bevat wel veel artefacten uit de Romeinse tijd, maar in feite ben je er wel vrij snel doorheen.

Van Rome dag 3

Na de bezichtiging van het Colosseum hadden we allebeide een rammelende maag, dus moest er iets in. Nu moet je weten dat op iedere hoek in Rome wel een soort van panini-autootje staat (waar ze overigens ook drankjes en chips verkopen). Ook wij lieten ons verleiden door zo’n panini in de etalage van zo’n kar. Maar man… wat een ranzig broodje kregen we hier beiden te verwerken. Gerda schijnt geen vlees te eten en moest het nu doen met verrotte tomaten en een verpieterd stukje mozzarella op een ranzig broodje. Ik was nog zo dom om wel iets met vlees te eten… dat kwam me die avond op een opmerkelijke stoelgang te staan. Afijn. Onze magen waren enigszins vol en dus konden we ons begeven naar het meest belegen stukje Rome: Forum Romanum. Het oude centrum van Rome. Iedereen die een beetje de geschiedenis kent van Rome weet dat het begonnen is met die opmerkelijke twee broers op twee heuvels (Romus en Remulus) en ga zo maar door. Allemaal erg interessant wat onze Schotse gids vertelde (die we dus, foei, illegaal volgden). In Forum Romanum kun je in ieder geval je vingers aflikken van al die fijne oudheid die daar op je afkomt. Die Romeinen wisten nog eens een gebouw te maken.

Van Rome dag 3

Vanuit het oude Rome liepen we direct door naar een vrij recent kunstwerk in Rome. Het is niet alleen maar 2000+ jaar oud wat in Rome de pot schaft. Wat mij betreft is het monument voor Vitorio Emanuele II echt het absolute hoogtepunt van Rome. Vitorio Emanuele II is heel kort door de bocht een beetje de Willem van Oranje van Italië, of misschien meer de Abraham Lincoln? Nou ja, in ieder geval, in Italië werd hij met onderstaand kunstwerk geëerd. Het gebouw werd aan het einde van de 19e gebouwd (althans, mee begonnen) en het duurde even voordat het af was. De trappen bij het gebouw zijn imposant en je mag er niet op zitten. Dat levert grappige momenten op, omdat er een aantal beveiligers op let. Je hoort dan ook constant een fluitje van één van de beveiligers als er weer eens een onwetende toerist met zijn aars plaats neemt op een trede. Je kunt je ook voorstellen dat het bij 35 graden nogal een pittig baantje is…

Van Rome dag 3

Vandaag waren we goed op dreef, want we zijn nog naar meer bezienswaardigheden geweest, zoals het Pantheon. Ook een regelrechte publiekstrekker. De grootste koepel van oud-Rome en thans gebruikt als katholieke kerk. Waarschijnlijk de enige kerk waar bij een mis water naar binnen kan vallen. Ook tijdens ons bezoek druppelde het een beetje, erg interessant om dat te voelen.

Van Rome dag 3

Na het Pantheon zijn we doorgelopen naar de Fontana di Trevi, de grootste en waarschijnlijk meest bekende fontein van Rome. De fontein is ontworpen door Bernini (ik geloof dat ik nog steeds het Bernini-mysterie van Dan Brown moet lezen). Toen we er waren was het in ieder geval verschrikkelijk druk met veel toeristen. Er was zelfs eentje die op de fontein klom, maar deze werd wel even mooi aangehouden, want dat mag natuurlijk niet.

Van Rome dag 3

Na de Trevifontein zijn we doorgelopen naar één van de bekendste Piazza van Rome, de Piazza Navona. Een groot plein à la vismarkt Groningen, maar dan heel anders. Alles is er rete-duur, maar van een goede prijs-kwaliteit verhouding kon ik niet spreken en Gerda ook niet. Een Fanta kost als snel € 5,50 doordat een ober er een ‘slice of orange’ bij in gooit. De lasagna oversteeg qua kwaliteit ook niet echt die uit de magnetron van het Vliegende Paard in Zwolle, toen ik daar eens een recensie over moest schrijven (was vieze lasagna daar in Zwolle). Wat wel grappig was… een oude man die dichtbij het restaurant begon te playbacken, althans, iets wat daar voor moest gaan. In feite was het een playback van een playback van een playback. Maar de oude meneer kreeg wel de lachers op zijn hand, omdat het er zo dom uitzag.

Later weer teruggelopen naar het B&B, waar we de kamer in onderstaande staat aantroffen.

Van Rome dag 3

Rome dag 4

Dag 4 was onze, soort van, relax-dag. Geen ‘grote’ vooraf gestelde doelen. We gingen naar het Piazza del Popolo en vanaf daar zouden we wel zien. En zo ging het ook. Heerlijk weer met de Italiaanse metro, die erg simpel werkt. Er zijn maar twee metrolijnen in Rome, de A- en de B-lijn. Dit heeft onder anderen te maken dat het lastig is om metrolijnen aan te leggen onder de stad. Heeft volgens de gids, die we immers illegaal volgden, te maken met oude fundamenten. Maar volgens wikipedia heeft het ook met andere dingen te maken… Overigens zag ik op wikipedia ook dat er nieuwe lijnen aangelegd worden. Dikke prima.

Op het Piazza del Popolo hebben we even gezeten, ik heb nog wat nootjes opgemaakt. Daarna zijn we gaan kijken naar het monument bij het Piazza. In dat moment is ook de legende van Romus en Remulus te zien, oftewel, Romus en Remulus die zogen bij een wolf. Het verhaal van Romus en Remulus is eigenlijk een beetje zoals het verhaal van Disney’s Junglebook. De jongen Romus en Remulus worden opgevangen door een wolfin en later worden de gebroeders vijanden. Nou ja, in feite is het een combinatie van Mozes, Junglebook, Kaïn en Abel en dat wordt dan weer samengemixt. Voor het precieze verhaal moet je maar even googlen.

Van Rome dag 4

In het midden van de foto zie je dus de wolf die kleine mannetjes zoogt.

Na het Piazza del Popolo zijn we via een plesante omweg doorgelopen naar de Spaanse trappen, Piazza della Spagna. Ik vond die trappen in ieder geval erg indrukwekkend en uiteraard zit er achter die trappen ook weer een heel verhaal.  Zo werden met de trappen het arme en het rijkere Rome op elkaar aangesloten. Onderaan de Spaanse trappen begint dan ook de PC Hooftstraat van Rome met alle ‘dure’ merken die een gewone toerist niet kan betalen.

Van Rome dag 4

Via de Spaanse trappen kwamen we dus ook in die ‘dure’ straat. Ik was blij dat we daar weer uit waren want ik was niet in Rome om te kijken naar Louis Vuitton tassen. We kwamen via een zijstraatje op een piepklein marktpleintje, met wat groenteboeren en een kleine panini-zaakje met koffie etc. Het zag er goed uit, dus beproefde ik mijn geluk. Vooral na de panini-deceptie van een dag eerder bij het Colosseum waren we beiden wel toe aan een kwaliteitspanini. En die kregen we! Een heerlijke panini voor weinig centen en goede espresso en cappucino, heerlijk! Vaak moet je dan ook buiten het toeristische centrum zijn voor de ware kwaliteit voor de juiste centen, goed om dat wederom bevestigd te hebben.

Na deze heerlijke smaakervaring zijn we verder gelopen naar een of andere fontein. Onderweg kwam ik nog een minder valide persoon tegen die mij om geld vroeg, het ging ongeveer zo. Mindervalide: ‘Do you have some money for me to buy a coffee?’ Ik: ‘How much is that?’ Zij: ‘One euro.’ Ik: ‘Ok.’ Ik bewonderde de weinig omslachtige uitleg van deze minder valide vrouw. De meeste zwervers in Rome liggen maar wat op de grond te liggen en zielig te zijn. Dit was tenminste nog een assertieve zwerver, petje af! Daarna kwamen we uit bij de fontein waar mensen aan het pootje baaien waren, dus we deden maar lekker mee. Het was ook een uitgelezen mogelijkheid om eens een foto van Gerda te maken zonder een gemaakte lach.

Van Rome dag 4

Na deze verfrissing liepen we (een heel eind) naar Travestere, volgens de ANWB reisgids een hippe wijk met ‘op iedere hoek een bar’. Uiteraard was er niet op iedere hoek een bar, maar toch zag het er mooi en klein/idyllisch uit. Zeker een aanrader.

Van Rome dag 4

Na Travestere gingen we meer Noordelijk, via Isola Tiberina, naar de Jordaan van Rome, het Joodse gedeelte dus. Er schijnt daar ook een synagoge te staan, maar die kon ik niet ontdekken. Wel wist ik nog een foto te maken van een kerel, van wie Gerda vond dat hij er ‘lekker’ uit zag… Dus, oordeel zelf:

Van Rome dag 4

Het liep al aardig naar de avond en het was onze laatste avond in Rome. Dus we moesten nog even genieten. Dat deden we bij een pasta-restaurant waar ze veel meer dan 100 soorten pasta hadden. Het was in de buurt van de Fontana di Trevi en het was zeker een succes! Maar er kan wel gesteld worden dat dat voor de hele Rome-reis geldt

Van Rome dag 4